پرکنی در پرنده ها: علل، درمان و پیشگیری

پرکنی در پرنده ها: علل، درمان و پیشگیری

پرکنی، بیماری در اسارت

پرکنی در پرنده ها که باعث کلافگی صاحبان بسیاری از صاحبان پرنده ها می شود. در طبیعت وحشی این مشکل در پرنده ها به ندرت دیده می شود، به این خاطر که آن ها به این پوشش برای حفظ دمای بدن، نشان دادن برتری های جنسی و پرواز و فرار کردن از خطر و رسیدن به غذا نیاز دارند.

دلایل پر کنی در پرندگان

پرکنی علت های زیادی از بیماری ها یا دلایل دیگر می تواند داشته باشد. پرکنی به عنوان کمبود پر بر روی بدن و گردن و وجود پرهای عادی در ناحیه سر است. مشکلات رفتاری عمده ترین دلیل هستند اما دلایل زیر نیز می توانند در این مورد دخیل باشند:

 آلودگی های باکتریایی، ویروسی، قارچی و انگلی

بیماری های متابولیک: بیماری کبدی، کلیوی و مشکلات کیسه های هوایی

تغذیه: تغذیه نامناسب یا کمبود مواد خاص

مسمومیت: آرسنیک، دود سیگار، و نیکوتین باقیمانده روی دست های انسان

فیزیکی: کوتاه کردن نامناسب پرها

ضربه: شکستگی پرها

آلرژیک: آلرژی های غذایی، بخار ناشی از پخت و پز و دود تنباکو

نئوپلاستیک: بیماری های سرطانی، لیپوما

 

 

بیماری های غدد درون ریز: کم کاری غده تیروئید (باعث کاهش سطح هورمون های تیروئیدی می شود)، کچلی وابسته به هورمون تستسترون

کچلی های وابسته به ژنتیک

محیطی: رطوبت پایین در محیط، نبود دور طبیعی، قفس کوچک، ازدحام بیش از حد در قفس، جابه جایی، شستشو ندادن پرنده

مشکلات دارویی: پرازیکوانتل، فبندازول

مشکلات رفتاری: خستگی، نا امیدی، استرس، نیاز به توجه، عصبانیت پرنده، کم خوابی

بیماری های انگلی

 

 

تشخیص علت پرکنی در پرنده ها

این مشکل در پرندگان می تواند ریشه در بسیاری از بیماری ها یا حتی مشکلات رفتاری داشته باشد. اما زمانی که به دامپزشک متخصص پرندگان مراجعه کردید، دیدی واضح تر از مشکلی که در جریان است را خواهید دید.
رسیدن به تشخیص درست
تشخیص درست برای یک پرنده شامل معاینه فیزیکی کامل، انجام تست های آزمایشگاهی شامل CBC و بیوشیمیایی و آزمایشات میکروسکوپیک برای تشخیص بیماری ها است. گرفتن تاریخچه از صاحب حیوان شامل جای نگهداری پرنده ( دیدن سایز قفس و محل نگهداری قفس در خانه)، تغذیه، و میزان فعالیت پرنده باید در نظر گرفته شود.
یکی از بیماری های شایع در پرنده
کم کاری غده تیروئید یکی از دلایل عمده در پرکنی وابسته به بیماری در پرنده ها است. که این بیماری می تواند از طریق انجام تست های آزمایشگاهی مناسب تشخیص داده شود.

درمان

درمان باید ترکیبی از موارد ذکر شده در زیر باشد.
تغییر جیره غذایی
تغییر جیره غذایی و کم کردن مقدار دریافت دانه ها و افزایش میزان دریافت پلت و میوه. تغییر روش غذا دادن به پرنده: ذرت را به صورت کامل در اختیار پرنده قرار دهید، نه به صورت دان شده. هویج را به صورت کامل به جای تکه تکه کردن در اختیار پرنده قرار دهید. پرنده را وادار کنید برای به دست آوردن غذا تلاش کند، او از این کار لذت خواهد برد.
تغییر محیط زندگی
تغییر دادن محیط و افزایش رطوبت آن ، اضافه کردن مقداری نور طبیعی به محیط، بزرگ کردن سایز قفس، جابه جا کردن قفس برای زیاد یا کم کردن مقدار فعالیت پرنده. افراد سیگاری در منزل باید قبل از دست زدن به پرنده دست خود را بشویند تا نیکوتین موجود در دست خود را به پرنده منتقل نکنند.
استفاده از رادیو و تلویزیون
یک رادیو با ریتمی ملایم برای پرنده خود بگذارید. مواظب برنامه های حیات وحش تلویزیون باشید، زیرا این برنامه ها می تاونند میزان استرس و عصبانیت پرنده شما را افزایش دهند.
داشتن خواب کافی و راحت
12 ساعت خواب در محیطی آرام و تاریک برای پرنده خود فراهم کنید. امکان دارد برای فراهم کردن این مورد نیاز به قفسی کوچکتر در اتاقی دیگر برای خواب داشته باشید.

افزایش فعالیت و حس کنجکاوی

میزان فعالیت پرنده خود را افزایش دهید. این کار به او کمک می کند روز را سریع تر سپری کند. میزان زمانی که از قفس بیرون است را افزایش دهید. از اسباب بازی های جدید و جالب استفاده کنید، غذا را در قفس و اسباب بازی ها قایم کنید. این کار پرنده را وادار به فعالیت می کند و از خسته شدن او جلوگیری می کند.
پرنده ها عاشق جویدن هستند…
سرگرمی های زیادی برای پرنده خود فراهم کنید، مثلا چیزهای قابل جویدن. پرنده ها عاشق جویدن هستند. حتما نباید از اسباب بازی های گران قیمت استفاده کنید، کمی خلاقیت به خرج دهید. تشویقی هایی مقل تکه های سفت پنیر، تخم مرغ پخته شده، گوشت مرغ یا حتی ماهی می تواند پرنده را مدت زمان زیادی مشغول نگه دارد.غذاها را لابه لای اسباب بازی ها مخفی کنید، پرنده اتان از این چالش ها استقبال می کند و از پر کنی دور می شود.

تیر آخر!!

آخرین راه استفاده از گردنبد الیزابت است نه اولین راه! فکر نکنید با این کار مشکل پرنده را حل خواهید کرد. اتفاقا برعکس با این کار پرنده بیشتر خسته شده و عصبی می شود. باید مشکل به درستی تشخیص داده شده و درمان شود.

درمان دارویی، توسط دامپزشک متخصص

امکان دارد درمان های دارویی هم نیاز باشند، و این درمان ها باید حتما به وسیله یک دامپزشک متخصص پرندگان بعد از انجام معاینات دقیق انجام پذیرد. به عنوان مثال در موادری که درگیری با بیماری های انگلی یا کم کاری غده تیروئید وجود دارد.

حمام کردن

حمام کردن مرتب پرنده به وسیله آب گرم یا اسپری کردن آب گرم روی پرها می تواند کمک خوبی برای نگه داری پرها در وضعیتی مناسب باشد. این کار باید دو تا سه بار در هفته انجام گیرد.

بازگشت از کچلی!

همان طور که اشاره شد، این شرایط می تواند به خیلی چیزها بستگی داشته باشد. پرنده ها دوست دارند محیط ثابتی داشته باشند و تغییر را دوست ندارند. پس مدام قفس او را جابه جا نکنید، زیرا همین کار می تواند باعث استرس بیشتر شود. حتی بعد از ترک این عادت، ممکن است یک روز از خواب بیدار شوید و ببینید باز هم دسته ای از پرها کف قفس ریخته اند. این می تواند خسته کننده باشد، اما نا امید نشوید و به تلاش خود ادامه دهید. پرنده ها ذهن فعالی دارند پس باید آن ها را مشغول نگه داشت. همچنین آن ها عاشق حل مسائل هستند.

منابع:  www.petcoach.co
wagwalking.com

 

 

برگشت به بالا
پت شاپ | فروشگاه محصولات غذایی حیوانات | کلینیک دامپزشکی